The Presence of a Master or Guru

When you are on a spiritual journey, you are very lucky when you find an authentic Guru who can guide you. If the Guru is not realized himself, it is like a blind man guiding blind men, which has been used as an example by many masters. But if you do happen to find a real Guru, then his presence helps you more than what he actually says by words. His very presence acts as a catalyst.

In our Indian tradition, we have been so fortunate to have many realized beings like Ramana Maharishi, J.Krishnamurti, Ramakrishna, Osho and thousands of realized beings who lived many centuries before, like Buddha, Shankara and Mahavira. We are also very lucky to have Sadhguru Jaggi Vasudev, a realized mystic and yogi who is alive with us today. With his tremendous work , wisdom and vision, he has also consecrated Dhyanalinga, which has the same power of a Guru’s presence.

What is so special about being in the presence of a Guru or Dhyanalinga? Here are some excerpts from Osho and Sadhguru:


Deva Anuragini, it is very natural. Being in the presence of a master, silence happens on its own accord. Just as in the deep Himalayas, where the snow is eternal and the silence almost ancient… just sitting there under a tree, you start feeling, falling in tune with the immensity that surrounds you.

To be in the presence of the master is even more deep-going. Because what is the meaning of being in the presence of the master? It is being with someone you love, someone you trust; someone with whom you are ready to go into the unknown. Being in this climate, you forget your trivial matters; and forgetting comes easy, not by your effort.

The master is silent and silence is contagious.

His heart slowly slowly brings you also into a synchronicity. You start beating with his heart, in the same rhythm.

This is a beautiful experience in itself, but it is only a lesson on the path; it simply gives you a glimpse. Silence has to come to you in your aloneness, then it is your own. Otherwise, silence in the Himalayas belongs to the Himalayas; you are simply overwhelmed. And the silence in the presence of the master belongs to the master; you are simply touched. That’s why, as soon as you are left alone to yourself, your old mind is back; it has just been waiting by the side. It comes with a vengeance.

You have to understand one thing: that the presence of the master simply gives you an indication that you are capable of silence, that mind is not your master. That it is not an impossibility; that you can have a little taste of it. Whilst being alone, remember it: that the mind is just a servant mechanism.

Watch it; it is very ancient, and your silence is very new. Your silence is almost like a roseflower and your chattering mind is like a rock, very ancient, very old. It can crush the roseflower at any moment unless you are aware, unless you learn one lesson — that mind may go on, yakkety-yak, chattering, but you should not become part of it.

Certainly you are not the mind, just as you are not the body. You are within the body, within the mind, but your center is separate from the cyclone. It has a totally different quality to it. Silence, stillness is just natural to it; it is its flowering

             – The Invitation, Chapter 6 by Osho


There are only two possibilities when the disciple is not with the master.

One is that he goes back to the zero where he had been before he met the master.

The second is, seeing that if without the master things that were happening in his presence are not happening, it simply means that his presence has not become an intrinsic part of your being.

The master need not be outside you.

In fact, he is always inside you, and if you can remember it – ”The master is inside me”…. And the master is not asking much, just a small place, a small bedroom with an attached bathroom.

Once you start feeling yourself as carrying the master within yourself, everything that was happening in the presence of the master not only continues but grows a thousandfold. Because it was the master outside, there was a distance. Now there is no more distance; even the distance has disappeared. You are not alone.

It is only a question of how much you love, of how deep is your devotion, of how great is your disciplehood.

   –  The Osho Upanishad, Chapter 27

Last night you spoke of satsang and the importance of the disciple’s proximity to the guru. Does this mean physical proximity? Is the disciple who lives at a great physical distance from the guru at a loss?

Yes and no! Yes, a physical closeness is necessary in the beginning because you cannot understand anything else right now, as you are. You can understand the body; you can understand the language of the physical. You exist at the physical, so yes, a physical closeness is necessary – in the beginning.

And I say no also because as you grow, as you start learning a different language which is of the non-physical, then physical closeness is not necessary. Then you can go anywhere. Then space doesn’t make any difference. You remain in contact. Not only space, but time also doesn’t make any difference. A Master may be dead, you remain in contact. He may have dropped his physical body, you remain in contact. If a trust happens, then time and space both are transcended.

Trust is the miracle. You can be in closeness with Mohammed or Jesus or Buddha right now if trust is there. But it is difficult! It is difficult because you don’t know how. You cannot trust a living person, how can you trust a dead? If trust happens, then you are close to Buddha right now. And for persons who have faith, Buddha is alive. No Master ever dies for those who can trust. He goes on helping; he is always there. But for you, even Buddha is there physically, standing behind you or in front of you, just sitting by your side, you are not close to him. There may be vast space between you. Love, trust, faith, they destroy space, time, both.

In the beginning, because you cannot understand any other language, you can understand only the language of the physical, physical closeness is necessary – but only in the beginning. A moment will come when the Master himself will send you away. He will force you to go away because that too becomes necessary – you may start clinging to the physical language.

Gurdjieff almost always, all his life, will send his disciples away. He will create such a miserable situation for them, then they will have to leave. It will be impossible to live with him. After a certain point, he will help them to go away. He will force really them to go away, because you should not become too much dependent on the physical. The other, the higher language, must develop. You must start feeling close to him wherever you are, because body has to be transcended. Not yours only, the Master’s body has also to be transcended.

But in the beginning it is a great help. Once the seeds are sown, once they have taken root, then you are strong enough. Then you can go away, and then you can feel. Just going away, the contact is lost – then the contact is not much importance. Trust will grow, further you go away. Trust will grow more, because wherever you are on the earth you will feel the Master’s presence continuously. The trust will grow. He will be helping you now through hidden hands, invisible hands. He will be working upon you through your dreams, and you will feel constantly, like a shadow, he is following you.

But that is a very developed language. Don’t try it from the very beginning because then you can deceive. So I will say, move step by step. Wherever trust happens, then close your eyes and follow blindly. Really, the moment trust happens you have closed your eyes. Then what is the use of thinking, arguing? Trust has happened and trust will not listen to anything now.

Then follow and remain close unless the Master himself sends you away. And when he sends you away then don’t cling. Then follow. Follow his instruction and go away, because he knows better. And what is helpful he knows.

Sometimes, just near the Master, it may become difficult for you to grow – just like under a big tree a new seed will have many difficulties to grow. Under a big tree, a new tree will become crippled. Even trees take care to throw their seed far away so that the seeds can sprout. Trees use many tricks to send the seed away; otherwise they will die, they fall down just under the big tree. There is so much shadow. No sun reaches there, no sun rays reach.

So a Master knows better. If he feels that you should go away, then don’t resist. Then simply follow and go away. This going away will be coming nearer to him. If you can follow, if you can silently follow without any resistance, this going away will be a coming nearer. You will attain a new closeness.

–  Osho, Yoga: The Alpha and the Omega, Vol 1, Ch 2, Q 5

Sadhguru Jaggi Vasudev talks about the presence of a master:

Questioner: To grow spiritually, is it necessary to be in the physical presence of a Guru?

Being in the physical presence of somebody is needed because your perception is still so dependent on what you hear and see. Unless you see with your eyes that there is somebody sitting there, your perception does not open up.

Many people are actually not mature enough to be in the physical presence of a Guru because if you are in the Guru’s physical presence, your judgments about him will not stop.

You will watch the way he eats, the way he drinks, the way he speaks, the way he mixes with people, what he does, what he does not do. From this, you will helplessly form opinions. The more opinions you create within yourself, the less receptive you become. This is one reason why a lot of Gurus always kept themselves out of reach of their disciples. Once in a way they appeared but the rest of the time, they were only available to two or three people around.

They did not do this because they had an allergy for people or because they thought they were too big to mix with people. It is just that, this was their device. They knew, if people ate, slept and walked around with them normally, people would miss their whole aspect and would just get entangled with the Guru’s personality.

So being in the Guru’s physical presence can be a blessing but can also be a big barrier because then, you will helplessly make your opinions about him and miss the whole dimension of who he is.

Sadhguru Jaggi Vasudev on Osho – The Two Diamonds to Discover your Inner Self!

Update (26th September 2017)

I wrote the original content of this post many months before.. Since then, I happened to notice many things which gave me a confirmation that Sadhguru has read Osho’s books extensively. His word choice, anecdotes, views and many others are directly from the talks of Osho.

To explain with evidence, I am pasting a part of the answer that I wrote in Quora:

Osho is totally independent in his choice of words. For example, once he said that there are only two paths to liberation, Samadhi and Prajna. This is Osho’s own choice of words while expressing the distinction between Shamatha and Vipasana of Buddhism. In English, it means ‘concentration’ and ‘insight’.

It is true; As far as I have seen, practices in Vedanta, Buddhism and many other spiritual traditions are either of developing concentration or of developing insight (inquiry or awareness of moment to moment experiences including breath, sensations, thoughts etc). But Osho’s choice of words here is unique to Osho. But since Sadhguru’s source of information mainly comes from Osho’s books, you can see him repeating the same words in one of his lectures. You can read it here: Path of Samadhi and Pragna – Talks by Sadhguru and Osho (the whole Samyama program is based on these two practices and some mantra chanting; the practices are indeed powerful)

Sadhguru has never read Bhadwad Gita directly as he himself says. But he has certainly read Osho’s commentary on Gita. It is a very long one, but he has at least read a few parts of it. How do I say so? Because, Gita has been interpreted in various ways. Shankara interprets in one way; Ramanuja in another way and Madhva does it in a different way. But Sadhguru’s interpretation of certain parts of Gita is exactly the same as how Osho interprets it.

If you call Sadhguru a philosopher, he would not like it. Why? Is Philosophy a bad word? No.. The word just means ‘love of wisdom’.. Do you think a love for wisdom is bad?

Sadhguru doesn’t like the word philosophy because Osho didn’t like it. But Osho uses the word philosophy to mean how people intellectually try to understand the non-dual reality and try to make concepts out of it without realizing it in actual experience.

Philosophy actually has a wider scope in meaning. For example, epistemology, a field that studies how knowledge is acquired is a subset of Philosophy, All of our Indian schools of thoughts have epistemology. Sadhguru keeps saying that you should know the truth by direct experience and not by believing someone else words. This is epistemology, which is also philosophy(it is called as pratyaksha paramana). So, whether you use the word philosophy in its literal meaning or with the wider meaning, there is no reason to say ‘i don’t have a philosophy, dont call me a philosopher’’ unless he has read Osho’s talks and influenced by them.

Sadhguru’s comments on Freud are exactly the same as Osho’s. Many of his comments about Psychology and science in general are from Osho. Sadhguru once said ‘psychologists only studied sick people, they never studied meditators’ , which is also a comment made by Osho. But it is wrong. Psychologists have studied a lot of meditators. William James, one of the earliest psychologists have studied meditators extensively and wrote a book about religious experiences. Also, recently in the last 20 years, thousands of psychologists are studying meditators and have written books about enlightenment. Dalai Lama is working with American psychologists to help them with their research. The problem is, Sadhguru probably never updated the information he got from Osho’s comments on Psychology. He is not aware that Psychology as it exists today is a lot different and advanced than how Psychology was during the time of Osho.

Sadhguru once talked about a rosebud experiment conducted in De la warr laboratory. You will find articles about the lab and its experiments, but you will not find the rosebud experiment in any of them. But you can find it in Osho’s talks.

Sadhguru talks a lot about emptiness, Shiva and his 112 techniques. Yogic culture doesn’t use any word that literally means ‘emptiness.. This concept of emptiness comes from Vigyan Bhairav Tantra, a text that was made popular by Osho. It was in this text 112 techniques are described and emptiness is mentioned. Osho talks about Shiva a lot in his commentary. Sadhguru, when talks about Shiva being both good and evil, both light and dark etc, adopts the same style and views expressed by Osho. (Don’t tell me that mystics talk the same way. Ramana didn’t describe Shiva like this, Ramakrishna didn’t describe Shiva like this). It is in this commentary, Osho says that Shiva didn’t have any philosophy, he only had methods… Sadhguru took that view to describe himself ‘I don’t have any philosophy, I only give methods’…

I have described the exact similarities in their quotes as well, in this answer: Shanmugam P’s answer to What are some of Sadhguru Jaggi Vasudev’s best teachings/quotes?

Sadhguru often says ‘don’t believe me, don’t disbelieve me’.. This is often quoted by many people who love Sadhguru. After all, it is unique and great, right? Neither Ramana nor Ramakrishna nor Shankara said it this way. But Osho did:

I have not told you to believe it; I have not told you to disbelieve it. It is my experience, I am sharing it with you. You don’t have to believe it, you don’t have to disbelieve it. You have to inquire into it. You have to go to the same depths, to the same heights from where I am speaking, to the same center of your being. Then you will understand it, not believe it. You will know it. Existence needs you, otherwise you wouldn’t be here.”-

Osho, I Celebrate Myself: God Is No Where, Life Is Now Here – Chapter 4

Sadhguru even gave a lecture with a title ‘Sexuality and divine’ (available in dvd) similar to Osho’s controversial discourse series ‘From Sex to Superconciousness’.. Sadhguru’s unique way of interpreting Krishna’s life and his motivation to give a series on Krishna also came from Osho’s famous series ‘Krishna and his philosophy’. Look at the examples of mystics that Sadhguru quotes: J.Krishnamurti, Mansoor , Gurdjieff and Rumi. All of those people who were commented extensively by Osho. Do you think Sadhguru came to know about Gurdjieff through mystical vision?


Let me elaborate on another hilarious example. This one is my favorite:

There is an Upanishad called Chandogya upanishad, one of the oldest upanishad which is famous for the greatest statement in spirituality: Tat tvam Asi – You are that. It was an instruction given to Svethakethu by his father. Svethakethu is also mentioned in Brihadaranyaka upanishad and Kausitaki upanishad.

Hi father asked Svethakethu the following question when he comes back from Gurukula after learning Vedas:

“have you, my dear, ever asked for that instruction by which one hears what cannot be heard, by which one perceives what cannot be perceived, by which one knows what cannot be known?

Then he begins to give him a long discourse which you can read here: Oldest Teaching Of Advaita – Excerpt from Chandogya Upanishad

There is also a different guy called Sathyakama mentioned in the same Upanishad. His name is not mentioned in any other Upanishads. He is sent by his Guru Gauthama to tend four hundred cows, and come back when they multiply into a thousand.

As you see, these are two different stories of two different people.

But Osho, when talking about Svethakethu, mixed these two stories as one and told as the story of Svethakethu:

Osho often mixed names like this. But he has said many times that he may not be factually correct. He just quotes those stories to make his point. I never found that as a problem. Because I only focused on the essence anyway.

But Sadhguru, when narrating the story of Svethakethu in a podcast, narrated it exactly the same way as Osho and also made the same mistake. He also merged Sathyakama and Svethakethu’s stories into one. Do you think this is a coincidence?

He also named the podcast as ‘Svethakethu and cows’ while it was Sathyakama who actually went to tend the cows. You can listen to it here: Svetaketu and the Cows

Sadhguru said that he never read any spiritual books and all he knew about spirituality came to him as a mystical transmission when his guru touched him with his walking stick. If it was true, he should have got the right story from Chandogya Upanishad. Instead, how did he get the Osho’s version?

I know there are people who think in a different (and weird) way… They may say ‘Thats probably because both Sadhguru and Osho had a mystical vision to know that the version in Chandogya upanishad is wrong!’… Please don’t say that. Commentaries on Chandogya upanishad were written by many mystics including Adhi Shankara, who was praised by both Osho and Sadhguru.


Here are a few more examples..

  1. Here is an anecdote given by Sadhguru:

“When you sit in front of a living Guru, you have many problems, judgments, likes and dislikes, because invariably you end up looking at his personality. People have left their Gurus for all kinds of frivolous things. This happened with J. Krishnamurti, a realized being and very wonderful man. There was a certain lady who was very close to him and deeply involved with his work. She was always around him and traveled to many places with him. Once when he was in Amsterdam, Holland, he went into a shop to buy a tie for himself. He was so meticulous about choosing a tie, because he was very conscious about everything and also what he wore. He could throw the tie away if he wanted to, but when he wears it, he wants it to be in a certain way. So he went into the shop and spent nearly four hours picking out one tie. He pulled out every tie in the shop, looked at it, put it on, and then said, “No.” It took him four hours to select just one tie. This woman watched and watched and watched, and as minutes passed, in her mind his enlightenment receded. She thought a man who could be so concerned about what kind of tie he wears couldn’t be enlightened, and she left him. Many such stupid things are done because of your judgments.”


How did Sadhguru came to know about this incidence? There is absolutely only one way he could have known this. You cannot find this information anywhere except in Osho’s talks. Osho knew this because the lady herself told Osho about this incident. You can find this anecdote from the book ‘The Book of Wisdom’ by Osho.

Here is a link to that excerpt:

2. Sadhguru once told a story that supposedly happened when Aristotle met Heraclitus. Heraclitus was trying to empty the ocean with a spoon. You can read the whole story here:

But Aristotle lived between 384–322 BC and Heraclitus lived between c. 535 – c. 475 BC. There is no way that this meeting took place.. Obviously, it seems there is some mistake…

How did Sadhguru know about this anecdote?

Obviously, you cannot find the story of Aristotle meeting Heraclitus, except in a book of Osho. The story is from the book ‘Hidden Harmony’ – Chapter 5, by Osho.

Here is the link:

So, did Osho make up this story? No… The story actually happened in St. Augustine’s life. Osho simply mismatched the names because memory doesn’t work perfectly all the time. Sadhguru has simply narrated this story that he read from Osho’s book, without realizing that Osho used wrong names by mistake.

3. In the same link, you can find Sadhguru criticizing the statement “I think, therefore I am” made by Rene Descartes.

But as far as I know, the first person who ever criticized this statement in the context of spiritual enlightenment was Osho. And, Osho actually made a mistake in interpreting Rene’s statement.

Just by reading that statement, anyone can misinterpret that as “Thought is the basis of existence, you cannot exist if you don’t have thoughts’….

But that is not what Rene Descartes intended to say. He said that you can doubt any belief or concept but you cannot deny your own existence. The doubt implies that there is a doubter. A doubter has to exist to doubt. If you don’t exist, you cannot doubt, and you cannot think. So, if you think, that actually means you exist. That is what he meant by saying ‘I think, therefore I am’.

Here is more clear interpretation of the statement that I found in a forum:

“I think, therefore I am” is a crude mistranslation of Descartes’s proposition. It misrepresents the essence of Descartes’s philosophy because most philosophers now regard the process of thinking as a kind of invisible mechanical action (i.e. stimulus-response).

Historians, philosophers and many scientists have repeated this mistranslated phrase for more than three hundred years. But Descartes’s meant something entirely different, as can be seen when “cogito ergo sum” is read in context.

The Latin word, cogito can mean “I think”, “I know” or “I am aware”; ergo always means “therefore” in any context. However, sum can mean “I am” or “I exist”. To suggest that, “I know, therefore I am” would be wrong as it’s possible to accept wrong knowledge as correct.

If you read Descartes’s Philosophical Writings in context, it becomes obvious that he was concerned with awareness rather than with thinking or knowing and with existence rather than being.

Properly translated, Descartes’s phrase should therefore read: “I am aware, therefore I exist” – a subjective rather than a mechanistic generalization. No machine can be self- or globally aware, no matter how many sensors are attached to it.

In fact, the philosopher Spinoza translated cogito ergo sum as “I am conscious, therefore I exist”. Even that’s wrong, although it’s closer to the truth than the usual lazy mistranslation which has unfairly earned Descartes’s the reputation of being a crude reductionist.

It’s true that he stated the obvious: that physiological functions are pseudo-mechanical. But he also insisted that man was much more than a machine because of his subjective awareness of the self and of the universe.”

How will a teacher find out if a student has copied another student? If both made the exact same mistake, then one person must have copied another.

Sadhguru simply used Osho’s example without realizing that Osho himself has interpreted it in the wrong way.

4. Sadhguru once said that seventy percent illness are created by the mind..

Is it a fact? How did he come up with 70%.. Why not 72%? Why not 80%…

Because, Osho also said the exact same thing:

5. Read the following excerpt from Sadhguru:

“So, this is…this whole idea of right and wrong, good and bad is all human nonsense. Existence is not human centric. They have always told you… many religions of the world have been going about telling people “You are made in God’s own image” and once you are in God’s own image naturally the place that you live They believed this for a long time, isn’t it? Even now they are insisting. You’ve heard of this guy Copernicus? Copernicus was one of the first guys who came and said, “Earth is not the center of the universe; not only not the center of the universe, it is not even the center of the solar system.” And he promptly died. That’s not bad thing; it’s a good thing because the next man after him, when he uttered the same thing the local church decided to skin him alive. They wanted to peal his skin off and the skin would not cooperate. So, they decided to burn him alive. The next significant man who has uttered the same thing was Galileo; he said the same thing. Then they got ready with the skin peelers. Then he said, “No, no, no, no; earth is the center of the universe and the cosmos. What is my problem? (Laughter) As you say earth is not only the center of the solar system and not only the center of the universe; it is the very center of the cosmos. Anyway I do not know what is the center of the cosmos, you want to assume. I want to save my skin. That much I know.” (Laughs)

So, today science has proved to you that definitely earth is not the center of the solar system, in the universe you are just a miniscule. Tomorrow morning if you and your planet disappears, if it evaporates nobody is going to miss it. Hmm? The whole solar system evaporates tomorrow morning it will be just a small vacant place that nobody is going to miss in the existence, nothing is going to happen. Yes? God won’t come rescuing you. It’ll just pooff it will go. This is a good thing. This whole idea that I am made in the image of God has left man so crude and he has been walking upon this planet so wantonly without any concern for any other life on this planet, simply because he believes he is in the image of God. If you knew that your life is as significant or as insignificant as that of an ant – it is actually.”

– From

Now read this excerpt from Osho and you will find that the above excerpt is the exact rephrase of what Osho said. It sounds almost like Sadhguru had just read this before coming to the discourse:

“Human beings have thought of God in human terms. It is natural. We have said that God created man in His own image. If horses could think they would deny this: they would say that God created horses in His own image. Because man has created the philosophy, he has made himself the center.

Even God must be in our image. He must have created us in His own image. Man’s ego has asserted these things. This is not knowledge, this is not knowing – this is simply an anthropocentric feeling.

Man feels himself to be the center. We have thought that the earth is the center of the universe and man is the center of creation. These conceptions are false imaginations, dreams of the human ego. God has not created anybody in His own image because the whole is His image. The trees, the earth, the stars; the animals, men, women – everything that exists is His image, not just man.

Then too, we have divided the world into good and evil. The world is not so divided: good and evil are our evaluations. If man did not exist on the earth there would be neither good nor bad. Things would exist, things would be there, but there would be no evaluation. The evaluation is man’s: it is our imposition, it is our projection.”

– From ‘The Eternal Quest’ by Osho

6. Both men surprisingly had the same views about nations:

“Someday, we must overcome the idea of a nation. Such a silly idea – someone draws a line and that becomes so immensely important. These boundaries have become meaningful only because there is such inequity in the world. If there was no inequity, if for example, Mexico and the United States both had the same level of economic prosperity and wellbeing, would one side be guarding the borders with guns, barbed wires and all that, and would the other side be digging tunnels to get here? No. Whoever wants to go in either direction could do so – no one would care. But in our lifetime, we may not see the abolishment of national borders. Europe has done reasonably well, but it looks like they are beginning to step back from the European Union because those who have, do not want to share with those who do not have.”

By Sadhguru – From

Osho said the same thing:

“NATIONS HAVE BECOME out of date – but they go on existing and they are the greatest problem. Looking at the world with a bird’s eye view, a strange feeling arises that we have everything – just we need one humanity.

For example, in Ethiopia people were dying – one thousand people per day – and in Europe they were drowning billions of dollars worth of food in the ocean.

Anybody looking from the outside will think humanity is insane. Thousands of people are dying and mountains of butter and other foodstuff is being drowned in the ocean. But Ethiopia is not the concern of the Western world. Their concern is to save their economies and their status quo. And to protect their economic structures, they are willing to destroy food which could have saved the lives of thousands of people.

Problems are worldwide – solutions have also to be worldwide.

And my understanding is absolutely clear, that there are things somewhere where they are not needed, and somewhere else the very life depends on them. A world government means looking at the whole situation of this globe and shifting things where they are needed.

It is one humanity. And once we think of one world, then there is only one economy.”

  • From ‘Hari Om Tat Sat’ by Osho

7. Here are a couple of comparisons as well:

Sarada giving the knife to vivekananda:

Alexander and immortality:



8. Have you heard about a story told by Sadhguru about Ramakrishna’s obsession over food to keep his body alive? Try as much as you can to find out the source of the story and you can only find this story in Osho’s talks. I have read in many places Ramakrishna liked certain fruits and sweets. But the conversation between Sarada and Ramakrishna regarding the obsession over food and Ramakrishna saying that it is necessary to keep his body alive seems to be just an imaginary incident created by Osho. Even if it was true, it is highly unlikely that both Osho and Sadhguru somehow independently got access to this information which is not found in any other sources.

I have all three volumes of ‘Gospel of Ramakrishna’ which is the most honest account of Ramakrishna’s life incidents. When you read the book, you will feel like watching a movie. Everything that happened was exactly recorded by the author and there is not even a single place where it is mentioned that he had an obsession over food and he was often checking the kitchen to find out what is cooking. But Ramakrishna always used to ask for a glass of water which was necessary for him to come out of Samadhi.


  1. Sadhguru has read or listened to Osho’s talks
  2. He made the same factual errors that Osho made when quoting Osho’s words.
  3. But he claims that he knew all this when his guru touched him with his walking stick.

Osho is that magic walking stick which touched Sadhguru!

Also read: Shanmugam P’s answer to What is your review of Sadhguru Jaggi Vasudev (Indian yogi)?

But he never mentions Osho. I have been a fan of Sadhguru ever since I saw him in 2004. But I can’t appreciate the fact that he has been repeating everything that was said by Osho, but never credits him. And, I feel that it is an injustice to my first spiritual master, Osho.

I think it is really important for people to know this truth. So, I am updating this post now with these details. You can find the original content that I wrote for this post, below the picture:

sadhguru and osho

Update: 14th Oct 2017

Many people may object to this by saying that enlightened people talk the same way and talk in the same language. So, let me answer to that objection here:

There is a difference between some similarities and exact imitations.. Many people who have read a lot of both Osho’s and Sadhguru’s work can see that Sadhguru has indeed read Osho.

Yes, enlightened people speak the same language, but not in the exact same way.. You and I may speak the same language, but if I do a mimicry of your way of talking, that is different.

All human beings look alike because they have two eyes, a nose that looks different from a dog’s nose, a neck that is much shorter than a giraffe’s neck, have no tail and have a much sharper intelligence than a crow.. The same way, all enlightened people say the same thing to a certain extent because they have tasted the same non-dual reality and they are looking at the world and people in the perspective of non-dual reality as well.

But, identical twins have extraordinary resemblance with each other. This is not the same level of similarity that you see in all human beings in general.. The same way, Osho’s talks and Sadhguru’s talks (most importantly the oldest talks of Sadhguru Jaggi Vasudev) have the kind of similarity that identical twins have.

Update: Aug 2, 2018

I have explained more in this playlist and have responded to many comments I got from Sadhguru followers as a response to some of my posts:

Update 15th January 2020: If you understand Tamil, please watch this video (ஜக்கியின் பவரைப் பற்றி உங்களுக்குத் தெரியாது! ஒரு லட்சம் ரூபாய் பரிசாகப் பெரும் இந்த அரிய வாய்ப்பை இழக்காதீர்கள். இந்த வீடியோவை முழுதாகப் பார்க்கவும் (கில்மா நினைப்பில் வர வேண்டாம்! இவர் நித்யானந்தா அல்ல; அவரை விட பலே கில்லாடி):

Repentance and Metanoia – A Bible question…

We have heard and read the following Bible verse over and over again:

Matthew 3:2

And saying, Repent ye: for the kingdom of heaven is at hand.


This gave the concept of repentance to Christianity. We are going to look into it and see what this verse really means. What did Jesus, the son of God who came to earth more than r 2000 years ago really mean when he said that? Let us start our analysis…

First of all, we all know that Jesus didn’t speak in English, and Bible was not written originally in English. Jesus spoke in Aramaic, Old Testament in Bible was written in Hebrew and the New Testament was written in Koine-Greek. And I would say, the translation of Bible to English has killed the real meaning of most of the well known Bible verses.

The original Greek word used in New Testament for what we call as repentance is ‘Metanoia’..

What does Metanoia really mean?

Let us dive right into that and also look into various analysis available on the internet. I have given the links to the sources.

Metanoia means afterthought, from meta meaning “after” or “beyond” and nous meaning “mind”. In Classical Greek metanoia meant changing one’s mind about someone or something


Metonoia has nothing to do with the sins you have committed…

Tracing the root meanings is very helpful towards, but not determinative of, final meaning. Still, a word’s origin is not arbitrary, but informative. Thus we can not ignore the formation of metanoia which gives us the basic definition a change of mind.


A change of mind is very vague. What did Jesus really mean by change of mind? Let us look into various other things into consideration.

In the book ‘Theosophia: Hidden Dimensions of Christianity’ written by Arthur Versluis, he goes into detail about Metonoia and brings the actual meaning of the Bible verse into light. He explains that as fallen beings we tend to search things outside and our yearning always remains outward bound… But the word ‘Metonoia’ really suggests ‘turning inward’…

So, the bible verse Matthew 3:2 really means

“Turn inward! The kingdom of heaven is near”

Kingdom of heaven and kingdom of God means the same thing….

This can be further proved by referencing another Bible quote here, which is one of my all time favorites. But before that, let me ask you this question:

Where is the kingdom of heaven?

The question is answered in Bible very clearly:

Luke 17:21:

Neither shall they say, Lo here! or, lo there! for, behold, the kingdom of God is within you.

So, the kingdom of heaven is within you. But our journey normally outside. As long as it is outward bound, the kingdom of God or heaven is going to be far away. But if we turn inward, it is near… Does it make sense?

In fact, the Tamil translation of Bible preserves the original meaning of the verse:

மனம் திரும்புங்கள் பரலோக ராஜ்ஜியம் சமீபித்திருக்கிறது

The above verse exactly means ‘Turn your mind, the kingdom of heaven is near’!

The mystical dimensions of Christianity talks about mystical union with God.. The union is only possible when you turn inward, because God is within you. If you turn inward and resume your journey, the salvation is not very far away….

There are lots of other pages on the internet which talks about it in detail and support my argument.

Here is another one:

Definition.  Metanoia is a Greek word that has the following translations and meanings in English:

1. A turning about at the level of the soul, with a resulting awakening to matters spiritual and less importance given to matters that are material and fleeting.

This turning about in the soul is very special.  It is akin to feeling and saying to oneself “I have been there and done that”, in regard to worldly pursuits.  The soul then makes a critical decision to take a turn or move in a completely different direction.

Some would say that direction is to re-unite with the Father energy.  Others would say that it is a turn inward toward perfecting the self, instead of seeking love and fortune outside of oneself.  Still others would say it is a turn toward the divine nature that is in each of us, to explore it to the fullest, with the belief and knowing that this is the true path to happiness and joy on all levels.

2. Repentance, as used in some Greek Orthodox churches.  Here the word has a religious significance and is similar to what other churches call conversion or being reborn again in Christ.  Conversion is not converting to a religion.  Conversion is a deeper spiritual process in which a person becomes more aligned with the principles of Christianity.


I also have a video where I have spoken about this in detail… Here you go:

Hope you found this analysis meaningful.. Feel free to comment, I am open for a discussion…

Linga Bhairavi Gudi – A mini temple in my home

Update (15/12 /2017) : 

This is an old post. I don’t endorse or recommend to buy linga bhairavi gudi or Dhyanalinga yantra anymore… All you can get is a devotional feel when you have it at home but you can get the same feel even with a stone idol. I wouldn’t recommend anyone to waste their money on this (When I bought it, lingabhairavi gudi was Rs.23,000 and Dhyanalinga yantra was about Rs.11,000). There is no special energy or power that you can feel with it; if you think you do, it is just a placebo. Read this post for more info:


I got my Linga Bhairavi gudi in February 2016 from Isha Yoga Center. Ever since I got it, she is decorating my house with her wonderful presence. I dont feel like I have just an Idol. It feels like I am inside a temple, when I light lamps for her and sit in her presence.

I came to know about Isha during a satsang in Marina Beach in 2004. I completed the basic Isha Yoga program with Shambhavi Mahamudra practice and Bhava Spandana 12 years ago. I lived in Coimbatore for three years and have gone to the ashram about 30-40 times. To take a dip in theerthakund and to get immersed in the powerful presence of Dhyanalinga and Linga Bhairavi is a wonderful experience. I also climbed up the Velliangiri hills once. Here is my complete story: The Journey of a Seeker – My Story

But after getting Dhayanalinga yantra and Linga Bhairavi gudi, the same powerful presence filled my home. Having the yantra and gudi is like having two antennas to grasp and repeat the signals of the divine inside my home. It is like a range extender if I compare Isha to wifi.

Update 15th January 2020: If you understand Tamil, please watch this video (ஜக்கியின் பவரைப் பற்றி உங்களுக்குத் தெரியாது! ஒரு லட்சம் ரூபாய் பரிசாகப் பெரும் இந்த அரிய வாய்ப்பை இழக்காதீர்கள். இந்த வீடியோவை முழுதாகப் பார்க்கவும் (கில்மா நினைப்பில் வர வேண்டாம்! இவர் நித்யானந்தா அல்ல; அவரை விட பலே கில்லாடி):

சிவசக்தி அகவல் – A Tamil Poem About Lord Shiva with Translation

I wrote this poem when I was 16 years old.It is written in Asiriyappa meter. You can find the English translation after the poem.

(சிவனை எண்ணி ஆசிரியப்பா வடிவில் நான் எழுதிய கவிதை)

தந்தையும் அன்னையும் இன்றித் தோன்றினான்
அந்தக மான உலக மீதிலே
தோன்று முன்னரும் அவனே அண்டமாய்
ஊன்றி இருந்தனன் ஒளிமிகை செய்தனன்
உருவ மற்றவன் எனினும் அன்பர்
விரும்பும் தோற்றம் நின்று நல்குவன்
மறைகள் வகுத்து மானிடர்க் களித்தனன்
இறையனாய் வண்டமிழ் தந்தனன் தந்ததை
மன்னுமா மதுரையில் விளங்கச் செய்திட
அன்றொரு சங்கம் அமைத்து வளர்த்தனன்
நீறும் உருத்தி ராட்ச மாலையும்
ஆறு தனைப்பிறை தனையுடை ஓதியும்
உறுமும் பெரும்புலி உற்றதோல் கூறையும்
சிறுமை யெரித்திடும் நெற்றியின் விழியும்
என்றிவை கொண்டு மயான மேகி
என்புத்தார் அணிந்து நர்த்தனம் செய்குவன்
பனிச்சூழ் கயிலைச் சிகிரியில் உறைபவன்
நனிச் சிறந்த உமைக்கை பிடிப்பவன்
அப்பனாய் நின்றுபே ரறிவினை நல்குவன்
அன்னையாய் விளங்கிக் கருணை நல்குவன்
குருநா தரைப்போல் தோன்றி ஞானத்
திருவினை அளித்தாட் கொண்டருள் செய்பவன்
அண்ணனாய்த் தம்பியாய்த் தமக்கையும் தானாய்
மாமனாய் அத்தையாய் மனைத்துணை நலமாய்
மடியில் தவழ்ந்து மழலையில் பேசிப்
பிடியில் சிக்கா தோடி யொளிந்தும்
நொடிகள் கழிய வந்துகண் மறைத்தும்
நெகிழ்ந்து நகைக்கும்நம் மகவுமாய் உள்ளவன்
அன்பர்தாம் இட்டவோர் ஏவல் தப்பா
தாற்றி முடிப்பவன் சத்திய வடிவினன்
கூற்றம் உதைத்துக் காக்கும் உயர்ந்தோன்
தூதும் ஏற்பவன் தொல்வினை அறுப்பவன்
ஓதிப் பிரணவம் தனைவி ளக்கும்
சண்முகன் முன்னே அமர்ந்திடும் சீடன்
பண்களைப் பாடித் துதிப்போர் கொண்ட
எண்ணம் தனைநிறைச் செய்யும் சங்கரன்
உற்ற தோழனாய்ப் பழகுதல் செய்பவன்
கற்றவர் செல்வர் உயர்ந்தவர் என்ற
பேதம் காட்டான் பேரொளி ஆனவன்
முதியனாய்த் தோன்றி சலந்திரன் தன்னை
மண்ணில் எழுதியச் சக்கரம் கொண்டு
மாளச் செய்தவன் மேன்மை உடையவன்
நிலத்தவர் உய்ய நஞ்சை உண்டவன்
மலங்க ளைபவன் மாயவன் தன்னைப்
பாடவும் ஏத்தவும் புகழ்ச்சிசெய் திருக்கவும்
ஆடவும் ஆர்க்கவும் பேறுகிட் டாதோ?
அலையும் என்மனம் அடங்கப் பெற்று
நிலையாய்ச் சிவத்தைப் பற்றிவி டாதோ?
உலகம் மெய்யென மயங்கும் பெரும்பிணி
விலகியெம் பெருமான் காட்சிநல் காரோ?
பக்திசெய் வதற்குப் பாவியேன் என்நிலை
சிறுமையோ தகுதி அற்றதோ? காமம்
அறுப்பது யோகியர் மட்டும் செய்வதோ?
சங்கத் தமிழ்ப்பே ராழியில் மூழ்கிப்
பொங்கும் உணர்ச்சியைப் பெருங்கவி யாக்க
நான்மு னைவது தவறோ? தாழ்வோ?
ஏன்நீ எனக்கு விளங்கச் செய்திலை?
கனவில் தோன்றிக் கட்டளை அளித்திடு
தினம்தினம் உன்னைத் துதிக்கும் உளத்தை
இன்றெனக் களித்திடு என்னிறை யோனே
சொல்லவொண் ணாதப் பெருமைகள் கொண்டோய்!
அல்லும் பகலும் அறிவொளி தேடிச்
சிந்தித் திருக்கிறேன் சீக்கிரம் வாநீ!
மந்திரம் தன்னையென் நாவில் எழுதி
எந்திரம் கூரநான் காவியம் பாட
ஓரடி எடுத்தெனக் களித்தருள் செய்யே!
உலகம் உய்யநான் தொண்டுசெய் திடவே
உளங்கொண் டிருப்பதை அறிந்திலை யோநீ?
பேரொளிக் கடலே! பிச்சா டனனே!
வாரண முகத்தனை முருகனை ஈன்ற
பரமேசு வரனே! அன்பின் இருப்பே!
வரந்தரத் தோன்று! நின்முகம் காட்டு!
வாய்திறந் தோர்சொல் கூறிநெஞ் சேகு!
குருதிசேர்ந் திருக்கும் இதயக் கமலத்து
அருகுவந் தேநின்றுப் பொருந்தித் துணைசெய்!
வெள்ளித் திரையுள வடப்புர கங்கையின்
வேகத்தி லேகவி இங்குநான் உரைத்தேன்
தாகம் தணித்திடு! தவசியாய் என்னை
மாற்றி இருத்திடு மண்ணின் வேந்தனே!
சோற்றிலும் நீரிலும் உடுப்பிலும் பாயல்
விரிப்பிலும் குளிப்பிலும் ஆகா யத்திலும்
நிலத்திலும் நெருப்பிலும் காற்றிலும் நின்னையே
கண்டென் நெஞ்சம் களிப்பதும் கூடுமோ?
சம்பந் தனுக்குப் பாலைக் கொடுத்தாய்
சீர்பெரும் அப்பர்பால் சூலை கொடுத்தாய்
சுந்தரர் கையில் ஓலை கொடுத்தாய்
எனக்கேன் தெளிந்திடா மாலைக் கொடுத்தாய்?
இத்தனை துன்பம் எனக்கெ தற்கு?
பக்தியில் என்னைச் சிறந்தோ னாக்கு!
சாத்திரம் நான்மறை இலக்கியம் எல்லாம்
வந்தென் இதயம் புகுந்திட வழிதா!
நமச்சி வாயம் நமச்சி வாயம் 
நமச்சி வாயம் என்றென் வாய்சொல
நீறினை இவ்வுடல் உவந்துமேற் கொள்ள
சிவபதம் எண்ணியே வாழ்வினை நடத்த
சிவனே அருள்செய் இன்றேல்
சாகச் செய்யுன் சூலத் தாலே!


He appeared without a father and mother in the cosmos full of darkness;

Even before he appeared, he was there as existence; he created light;

Though formless, he appears in the form revered by the devotee;

He gave Vedas (knowledge) to humans; He created the Tamil language;

To promote that language, he set up a sangam in Madurai;

Wearing holy ash, wearing Rudraksha,

Bearing the matted hair that has a river and the moon,

Wearing the skin of a roaring tiger and possessing the third eye that burns away evil,

And wearing a necklace of bones, he dances in a graveyard!

He lives in Kailash that is covered with snow and he holds the hand of the great Uma;

As a father, he gives the greatest knowledge;

As a mother, he gives love;

He appears as a guru, gives the wealth of self-realization and saves us!

He is also the younger and the elder brother; He is the younger and the elder sister;

He is the aunt, uncle and spouse;

He is also the child which crawls in the lap, speaks the infant’s language, runs and hides itself, comes back again, closes your eyes from the back and laughs!

He fulfills the orders of loved ones without fail;

His form is Truth itself;

He kicks the Yama or lord of death and saves you!

He also agrees to be a messenger; He destroys the age old karma;

He is the disciple of Shanmukha who teaches the meaning of Om or pranava mantra;

He is Shankara, who fulfills the wishes of those who worship him by singing songs;

He gets along with you like a friend;

He doesn’t show discrimination based on education, wealth etc; he is the greatest light!

He appeared like an old man in front of Jalandhara, wrote a chakra (discus on the sand and killed him with it; he is great!

He drank poison to save people of the land;

He is the killer of malas (psychological impurities ; He is mayavan (mystical man);

Can’t I be blessed with the opportunity to sing his praise, praise him, dance and rejoice?

Will my wandering mind be tamed and stick to Shiva permanently?

Will the disease that makes me deluded to think that this world is real go away and will my Lord appear to me?

Is my state as being such a sinner too inferior show Bhakti (devotion)? Am I disqualified for it?

Is ending one’s craving possible only for great yogis?

Is my desire to plunge inside the ocean of Tamil and make the bubbling emotions as a great poetry wrong? Why didn’t you clarify the truth to me?

Appear in my dream and tell me what I should do!

Give me the heart to worship you everyday, my Lord!

Oh, the one who has countless things which are great!

At day and at night, I have been thinking and searching for the light of wisdom;

So, come soon!

Write a mantra in my tongue, and give me the first line of the epic that I should write!

Don’t you know that I want to serve for the welfare of this world?

Oh, the ocean of great light! Oh Bhikshatana! (supreme mendicant, Bhikshatana is depicted as a nude four-armed man adorned with ornaments who holds a begging bowl in his hand and is followed by demonic attendants and love-sick women.)

Oh Parameshvara who gave birth to the elephant-headed one and Muruga!

Oh the seat of love! Appear to give me a boon! Show me your face!

Open your mouth and say a word! Reach to my heart!

Come near the blood-filled heart of mine, fix yourself there and give me assistance!

I spoke my poem in the speed of the flowing Ganges in the north;

Quench my thirst and turn me into a tapasvin (ascetic), oh the king of the land!

Can I see you in food, water, clothes, bed, bath, sky, earth, fire and wind and rejoice in that seeing?

You gave milk to Jnana sambandha;

You gave Appar a painful illness in his stomach (intussusception) to make him devoted to you, You gave a palm leaf to Sundarar;

Why did you give me this undying illusion?

Why do I go through all this suffering? Make me better in devotion!

Make way so that the true meaning of the scriptures, Vedas and spiritual literature come to my heart and become obvious!

Grace me so that my mouth repeats the mantra Namah Shivaya, so that I smear myself with holy ash out of glee, so that I live my life always thinking about you! Or just kill me with your sword!

நாமகள் அந்தாதி

சரஸ்வதியைப் பற்றி நான் எழுதிய வெண்பா:

விநாயகர் துதி

வாரணத் தோற்றம் பெரும்வயிறு நல்வினையின்
காரணம் என்றிவை கொண்டெவரும் – ஆர
மகிழ்விக்கும் நற்பிள்ளாய் நாமகள்அந் தாதி
அகிலத்தில் ஓங்கநின் காப்பு


1. பாருக் குழைத்திடும் பேறும் உயிர்மூச்சு
தீரும் வரைப்பாடும் நற்புலமும் – சோரும்
மடிநீக்கும் வீறும் அளித்திடுவாய் வாணி
அடிசேர்ந்தேன் நின்னைப் பணிந்து.

2. பணிவார்க் கருள்செய்யும் பாமகளை என்பா
அணிசேர்த் தினித்திருக்க வேண்டி – மணிவிழியால்
பார்த்தருளச் செய்யப் பணிக்கின்றேன் பைந்தமிழில்
ஆர்த்தெழுக எந்தன் கவி.

3. கவியாகி அக்கவியின் சீராய்த் தளையாய்க்
குவிந்த கரம்காக்கும் தாயாய்ப் – புவியெங்கும்
தானாகி நிற்கும் கலைமகளே என்நாவில்
தேனாகி நிற்பாய் உவந்து.

4. உவகை தனைக்கூட்டும் உத்தமியே பண்ணும்
நவரச பாவமும் நல்கு – தவறாமல்
நின்புகழ் பாடிநற் கைமாறு தானாற்றி
நன்றி நினைவேன் விழைந்து.

5. விழைவும் வெறுப்பும் புலன்மயக்கம் ஐந்தும்
பிழைசேர் மலக்கழிவு மூன்றும் – கழைவதும்
ஞான விழிதிறந்து பார்ப்பதும் வேண்டும்நீ
தானம்செய் தாயே இரங்கி.

6. இரக்கப் பெருங்குணமும் ஈனச் செருவைக்
கரங்கோர்த் தணைக்கும்பண் பாடும் – பரப்புமிகு
பூவாழ் உயிர்க்கருளும் பக்குவமும் தாவெந்தன்
நாவாழ் முருகே எனக்கு.

7. எனக்குரிமை பூண்டதென எண்ணும் செருக்கும்
மனங்கொல்லும் காமக் கனலும் – சினச்சேறும்
அண்டாமல் தானென்னைக் காப்பாய் ஒளிர்பவளே
வெண்டா மரைமேல் உறைந்து.

8. உறைவதும் பூமேல் மறைவதும் ஏற்றுச்
சிறைபட்டேன் ஒன்பதுவாய்க் கூட்டில் – மறைபொருளே
ஓங்கும் இயலிசைக் கூத்துமெய் ஞானம்தா
தூங்காதே இன்றேல் விழி.

9. விழிவாங்கும் காட்சி அனைத்தும்பொய் யாக
வழிகாட்டும் கல்வியினை மெய்யாய் – எழிலதுவாய்த்
தேர்ந்தேன்நான் அவ்வழியாச் செல்வத்தை எந்தாயே
சேர்ந்துவிடச் செய்வாய் விரைந்து.

10. விரைந்துவரும் நெஞ்ச உணர்ச்சிவெள் ளத்தை
உரைக்கின்ற நன்னெறியாம் பாவை – வரைமட்டம்
போகும் உயரத்தில் நான்பாட வொண்ணுமோ
ஆகுமோ வாணி புகல்.

11. புகலாயோ நன்நெஞ்செ நல்லறிவின் வேறு
பகலவனை நேர்க்குமொளி உண்டோ – இகல்செய்து
சொல்லோ டடர்த்தேன் கலைமகளே சொல்லிற்கு
வல்லோனாய் ஆக்கென்னைச் சேர்ந்து.

12. சேர்க்கைபின் ஊடல் இவையில்லாக் காதல்போல்
ஆர்க்காத நெஞ்சும் கசக்குமடி – பார்க்கவெனைப்
பாமகளே என்னுள்ளம் ஆர்க்கும் கவியிலுன்
நாமத்தைப் பாடும் பொழுது.

13. பொழுதும் பிறவியும் பல்யுகமும் சென்றும்
அழுகாத நற்புலம் வேண்டும் – தொழுதுன்னை
ஆயிரம் பூக்களால் அர்ச்சிப்பேன் என்னம்மா
தேயுமோ உண்மை அறிவு.

14. அறிவின் விருட்சத்து வேரே அணியே
பொறியைந்தின் வேட்கை விடுத்து – நெறிவாழ
நின்னைச் சரணடைந் தேனடியேன் ஞாலத்தில்
என்னைநீ செய்வாய் தலை.

15. தலைகாக்கும் என்பர் தருமம் அதுவென்
கலைகாக்கச் செய்வாய் இறையே – விலையாக
ஆசு மதுரவித் தாரகவி சித்திரமிக்
காசுகள் நான் தருவேன் வென்று.

16. வென்றென் மனதை ஒருநிலை ஆக்கிடவே
இன்றுளம் கொண்டே முனைந்தென்யான் – நின்றுறைந்து
எங்கும் பரவியநற் பேரொளியே அத்தனையும்
மங்கல மாக்கு மகிழ்ந்து.

17 . மகிழ்ந்து மடையர்போல் பேசிப் பிதற்றி
அகிலத்தின் பொய்யில் மயங்கி – உகிர்போலத்
தீமை வளர்த்துத் திரியேன்நான் பற்றிடுவேன்
ஊமைக்கும் ஈவாளின் தாள்.

18. தாள்பற்றிச் சேவிப்போர்க் கன்போ டருள்நல்கி
ஆள்வதுவுன் பன்னாள் வழக்கமன்றோ – தேள்போல
என்னை வருத்துமிடுக் கண்நீக்கென் தாயேநான்
பொன்வேண்டேன் வேண்டும் கவி.

19. கவிமாரி என்வாய் பொழியவும் ஆழிப்
புவியெலாம் செல்லவும் வேண்டும் – செவிதீட்டிப்
பல்லோர் திரளட்டும் பாவரங் கேரட்டும்
சொல்மகளெ தாயிவ் வரம்.

20. வரமீந்து வாழ்விக்கும் தாயேநல் வீணைச்
சுரமீதில் ஏறிவரும் ஊற்றே – சிரமீது
நீள்கரம் கூப்பினேன் நன்றமிழ்ச் சொல்லெனும்
வாள்தனைத் தாநீ எடுத்து.

21. எடுத்துக் கொடுப்பின் அடிமுதலை நின்பால்
தொடுத்திடுவேன் பாமாலை கோடி – துடுப்பீவாய்
தொன்தமிழ் ஆழியை நீந்திக் கடப்பேன்யான்
மன்றாடிக் கேட்டேன் புலம்.

22. புலம்கொண்ட பாவலர் பல்லா யிரம்பேர்
துலங்கினரே நானிலத்தில் பண்டு – நலங்குன்றி
நாநலம் கெட்டான் மனிதன் கலைவாணி
தாநலம் என்சொல்லில் இன்று.

23. இன்றுடன் வாழ்கின்ற ஈடிலாச் செல்வந்தான்
நின்று நிலைக்காது நாளையில் – என்றைக்கும்
வாழ்வில் துணைநிற்கும் கல்வி அதைத்தருவாய்
தாழ்த்துவமே தாய்முன் சிரம்

24. சிரஞ்சூடிச் செல்லல் சிறப்பன்று நெஞ்சில்
உரஞ்சூடிச் செல்லல் சிறப்பு – சுரவனத்தில்
தோன்றுநன் நீரனையாய் தாவுள்ளத் திண்மையோ
டான்றோரும் ஏத்தும் புகழ்.

25.புகழொழுக்கம் நெஞ்சத் துறுதி மகிழ்ச்சி
திகழ்ந்தொளியை வீசும் கவிதை – பகலிரவு
மாறிடினும் மாறாநன் நெஞ்சம் இவைதருவாய்
ஏறிடுவேன் வெற்றிப் படி.

அருள்மிகு வாடா கலைநாயகி சமேத திருவெண்காடர் – பாப்பான்குளம்

பாப்பான்குளம் திருநெல்வேலி மாவட்டத்தில் கடையம் செல்லும் சாலையில் உள்ள் ஒரு ஊர். இங்கே ஒரு பழமையான சிவாலயம் உள்ளது. இச்சிவாலயத்தில் திருவெண்காடர் என்ற பெயரில் இறைவனும், வாடாகலைநாயகி என்ற் பெயரில் தேவியும் எழுந்தருளி உள்ளார்கள்.

இங்குள்ள சிவனையும் தேவியையும் பற்றி நான் எழுதிய வெண்பா:

போற்றி கடனா நதிபாயும் பேரணியில்
ஏற்றமிகு பாப்பான் குளந்தனிலே – வீற்றிருந்து
நாடாநின் றோர்க்கருளும் சீர்திருவெண் காடருடன்
வாடா கலைநா யகி.

அருள்மிகு வாடா கலைநாயகி சமேத திருவெண்காடர், பாப்பான்குளம் - Arulmigu Vadakalainayaki Sametha Thiruvenkadar Temple, Pappankulam, Tirunelveli - Shiva temples in Tamil Nadu

இக்கோவிலின் சிறப்புகள்:

1) இக்கோவில் 500 வருடங்கள் பழமையானது ஆகும்.

2) மழை பெய்ய வேண்டி இங்குள்ள இறைவனுக்கு தாராஹோமம் செய்தால் உடனெ மழைவரும் என்று சொல்கிறார்கள்.

3) இந்தக் கோவிலின் லிங்கம் சந்திரகாந்தக் கல் (சோடியம் பொட்டாசியம் அலுமினியம் சிலிக்கேட்) என்னும் அபூர்வமான கல்லைக் கொண்டு செய்யப் பட்டது ஆகும்.

4)இங்குள்ள லிங்கம் கருவறைக்கு அருகில் இருந்து பார்த்தால் சிறியதாகவும், கொடிமரத்திற்கு அருகில் இருந்து பார்த்தால் பெரிதாகவும் தெரியும்.

திருக்கோவில் வரலாறு:

இந்த ஊரைப் பற்றி இதுவரை பலரால் எழுதப்பட்ட அத்தனைக் கட்டுரைகளையும் இங்கு பதிவிடுகிறேன்:

  1. From ‘‘:

விரிசடை கடவுளான ஈசன், அபூர்வமாக சந்திரகாந்த லிங்கத் திருமேனியனா, ‘திருவெண்காடர்’ எனும் திருநாமம் கொண்டு திகழும் திருத்தலம் திருநெல்வேலி மாவட்டத்தில் உள்ள சதுர்வேதி மங்கலம்.
‘வேதம் ஓதிக் கொண்டிருந்த துர்வாசர், ஒரு இடத்தில் ஸ்வரம் தவறுதலாகச் சொல்ல, சரஸ்வதி தேவி சிரித்து விட்டாள். இதனால் 64 வருடம் பூமியில் இருந்து, 64 கலைகளையும் மானிடர்க்குக் கற்றுக் கொடுக்கக் கடவது” எனச் சாபம் கொடுத்தார் துர்வாசர். அதன்படியே ராம நதி பாயும் இத்தலத்தில் திருவெண்காடரையும், வாடாகலை நாயகியையும் வழிபட்டனர் பிரம்மனும், சரஸ்வதியும்’ என்கிறது புராணம்.

பிராமணர்கள் வேதங்கள் ஓதி பூஜை செய்த இடமாதலால் ‘பார்ப்பான்குளம்’ என அழைக்கப்பட்டு, பிற்காலத்தில் ‘சதுர்வேதிமங்கலம்’ என்று மருவியது என்கிறார்கள். புதன் பகவான் வணங்கி பேறு பெற்ற தலங்களுள் இதுவும் ஒன்று. இரண்டாயிரம் ஆண்டுகள் பழைமையான இக்கோயிலை பாண்டிய மன்னன் ஆதித்யவர்மன் நிர்மாணித்ததாக வரலாறு.
புதனுக்கு ‘கிரஹபீடாஹரன்’ என்று ஒரு பெயர் உண்டு. மற்ற கிரகங்களால் விளையும் அசுபலனைப் போக்கும் வல்லமை புதனுக்கு உண்டு. அந்த புதனே வழிபட்ட தலம் என்பதால் இந்த இறைவனை பூஜித்தால் எல்லா கிரக தோஷமும் நிவர்த்தியாகும், பூரணக் கல்வி கைகூடும்.

அன்னை வாடாகலை நாயகி, கலைகளின் தாயாக விளங்குவதால், இவளை வணங்க கலைகளில் சிறந்து விளங்கவும், சிறப்புடன் செயல்படவும் முடியும்.
கருவறை அருகிலுள்ள அர்த்த மண்டபத்திலிருந்து வழிபடும்போது மூலவர் சிவலிங்கம் சிறியதாகவும், கொடிமரத்தின் அருகில் நின்று வழிபடும்போது பெரியதாகவும் தோன்றுகிறது. சுவாமி திருவெண்காடர் சந்திரகாந்த லிங்கத் திருமேனியனாக இருப்பதனால் இவருக்குச் செய்யப்படும் அபிஷேகத் தீர்த்தம் நோய் தீர்க்கும் அருமருந்தாக விளங்குகிறது. ஒரு மண்டலம் இவரை வழிபட்டு அபிஷேகத் தீர்த்தத்தினைப் பருகிவர, அனைத்துவித நோய்களும் குணமாகிறது என்பது பக்தர்களின் அனுபவம்.

இக்கோயிலில், பிரதோஷம், சிவராத்திரி, சித்திரை 1 மற்றும் ஐப்பசி மாதம் நடைபெறும் அன்னாபிஷேகம் போன்றவை விசேஷமானவை. உற்சவர் சுவே தாரண்யேசுவரர். தீர்த்தம் பிரம்ம தீர்த்தம். தல விருட்சம்: பவளமல்லி (பாரி ஜாதம்).
இங்குள்ள குரு பகவான் காலடியில் நாக வடிவம் காணப்படுவதால், இவரை வணங்க இராகு, கேது தோஷம் நீங்குகிறது. இங்குள்ள சனி பகவானை வணங்க எதிரிகள் பயம் நீங்கும் என்றும் கூறுகிறார்கள்.

பழைமையான இந்த ஆலயத்தின் திருப்பணிகள் நடைபெற்றுக் கொண்டுள்ளன. பிறை சூடும் பெருமானின் ஆலயத் திருப்பணியில் பங்கேற்பது, நம் மரபுக்குச் சேர்க்கும் செல்வமன்றி வேறென்ன?

செல்லும் வழி: திருநெல்வேலி புதிய பேருந்து நிலையத்திலிருந்து கடையம் செல்லும் வழியில் 33 கி.மீ. அங்கிருந்து கோயில் செல்ல 1 கி.மீ.. ஆட்டோ வசதி உண்டு.
தரிசன நேரம்: காலை 5 மணி முதல் 12 வரை. மாலை 4 மணிமுதல் 9 வரை.
தொடர்புக்கு: +91 9486396383 / 9486426872

2) பாப்பான்குளம் வாடாகலைநாயகி உடனுறை திருவெண்காடர் கோயில் சுமார் ஆயிரம் ஆண்டுகள் பழைமை வாய்ந்தது. இந்தக் கோயிலில் 1945 இல் கும்பாபிஷேகம் நடைபெற்ற பிறகு பராமரிப்பின்றி சிதிலமடைந்த நிலையில் இருந்தது. இதையடுத்து, 2017 இல் சிவனடியார்கள், ஊர்ப் பொதுமக்கள், பக்தர்கள் இணை ந்து கும்பாபிஷேகம் நடத்தினர். – Dinamalar.

3) சிவபக்தரான பாண்டிய மன்னர் ஆதித்தவர்மன், பல சிவாலயங்களை கட்டி வந்தார். அவர் கட்டிய கோயில்களை சதுர்வேதி என்ற சிற்பி வடிவமைத்தார். கலை நுணுக்கத்துடன் சிலை வடித்து மன்னரின் மனதில் இடம் பிடித்தார். அவருக்கு மன்னர், நிலம் தானமாக வழங்கினார். அந்தப்பகுதி சதுர்வேதிமங்கலம் என்று அழைக்கப்பட்டது. சிலகாலம் கழித்து, சதுர்வேதிக்கு, வாழ்வில் பல இடையூறுகள் ஏற்பட்டன. ஜோதிடம் பார்த்த போது, கிரகதோஷமே துன்பத்திற்கு காரணம் என்றனர். இதற்குப் பரிகாரமாக சந்திரகாந்தக் கல்லில் சிவலிங்கம், பரிவார தெய்வங்கள், நவக்கிரகங்கள் வடித்து ஒரு கோயில் கட்டும்படி கூறினர். இதை மன்னரிடம் சதுர்வேதி தெரிவித்தார். அவரது துணையுடன் தனக்கு தானமாக தரப்பட்ட நிலத்தில், கோயில் கட்டி குளம் வெட்டினார். இந்தக் குளம் கல்குறிச்சி குளம் எனப்படுகிறது. இதன்பிறகு அவருக்கு கஷ்டம் குறைந்தது. சந்திரகாந்தக்கல்லில் உருவாக்கப்பட்ட சிவலிங்கத்தை திருவெண்காடர் என்கின்றனர். அம்பாளின் திருநாமம் வாடாகலை நாயகி. தாமிரபரணியின் வளமையால் இப்பகுதியில் பலவித பறவைகள், நீர்வாழ் உயிரினங்கள் வாழ்ந்ததால் இப்பகுதி முதலில் பாப்பாங்கு என்று பெயர் பெற்றது. பாப்பாங்கு என்றால் பறவைக்குஞ்சு. இப்பெயரே காலப்போக்கில் மருவி பாப்பான்குளம் ஆகிவிட்டது. –

4) தட்சிணாமூர்த்தியின் திருவுருவத்தில் குண்டலினி சக்தியைக் குறிக்கும் நாகம் பெரும்பாலும் வரையப்பெற்றிருக்கும். ஆனால், இப்போது நாம் தரிசிக்கப் போகும் ஆலயத்தில் தட்சிணாமூர்த்தியின் காலடியில் நாகம் தனியாகச் செதுக்கப்பட்டுள்ளது. இப்படி, நாகம் தட்சிணாமூர்த்தியின் காலடியில் சிற்பமாக இருப்பது அரிதான ஒன்று!

பகைவர்களிடம் இருந்து நாட்டைக் காப்பாற்றப் போருக்குச் செல்லும் முன்னர், இங்கு வந்து திருவெண்காடரை வணங்கிவிட்டுச் செல்வதை வழக்கமாகக் கொண்டிருந்தார்கள் பாண்டியர்கள்.

ஆதித்யவர்மன் என்ற பாண்டிய மன்னனுக்கு நீண்டகாலமாக குழந்தைப் பேறு இல்லாமல் இருந்து, இங்கு வந்து வழிபட்ட பின்னர் குழந்தைப்பேறு கிடைக்கப்பெற்றதால், இந்த ஆலயத்தை இன்னும் பெரிதாக விரிவுபடுத்தி, சதுர்வேதி என்ற சிற்பியைக் கொண்டு இங்குள்ள சிலைகளை நிர்மாணித்ததாகவும், அந்தச் சிற்பிக்கு ஓர் ஊரையே தானமாக அளித்ததாகவும், அந்த ஊர் அவர் பெயரிலேயே சதுர்வேதிமங்கலம் என அழைக்கப்பட்டதாகவும் இந்தக் கோயிலில் உள்ள கல்வெட்டுகள் தெரிவிக்கின்றன.

ராவணனால் தூக்கிச் செல்லப்பட்ட சீதையைத் தேடிக்கொண்டு ராமர் வந்தபோது, இங்குள்ள ஆற்றில் சந்தியாவந்தனம் செய்தாராம். ராமர் அமர்ந்த அந்தப் பாறை ‘சக்கரப் பாறை’ என்ற பெயரில் இன்றளவும் பூஜிக்கப்பட்டு வருகிறது. அப்படிப்பட்ட புண்ணிய நதியான ராம நதியும், கடனா நதியும் சங்கமிக்கும் இடம் பாப்பான்குளம்.

உத்தரபுரி என்று திருவெண்காட்டையும், மத்தியபுரி என்று மதுரையையும், தட்சிணபுரி என்று பாப்பான்குளத்தையும் புராணங்கள் குறிப்பிடுகின்றன.

இந்தக் கோயிலில் ஒரு சித்தரின் உருவமும் இருக்கிறது. அங்கு எப்போதும் ஒரு விளக்கு எரிந்துகொண்டிருக்கும். –

5) 900 ஆண்டுகள் பழமை. குலசேகர மாறவர்மன் காலத்திய கற்றளி கோவில். மதுரை நாயக்கர்காலத்தில் திருப்பணி. –

6) Agama or Puja of this temple is known as karanagama. –

7) பொதிகை மலையில் தவமியற்றிய அகத்தியரின் கமண்டலத்தில் இருந்து ஒரு துளி நீர் சிந்திச் சிதறியது. அவரின் திருவருளால் அது ராம நதியாக உருவாகி, கடையம் வழியாகப் பாய்ந்து கடனாநதியோடு கலந்தது. இரு நதிகளும் சங்கமிக்கும் அந்த இடத்தில் ஒரு பாறை. இதில் ராமபிரான் அமர்ந்து சந்தியாவந்தனம் செய்தாராம். அதனால் இந்தப் பாறைக்கு “சந்தியாபாறை’ என்று பெயர் ஏற்பட்டது என்பர். இங்கே சங்கு சக்கர வடிவம் உள்ளதால் சக்கரப்பாறை என்றும் அழைப்பர். இந்த மகிமை பொருந்திய இடம்தான் பாப்பான்குளம்.

8) சம்பகாசுரனை அழிப்பதற்காக ராமன் இந்தத் தலத்தின் இறைவனை வணங்கினாராம். இந்த சந்தியா பாறையில் ராமபிரான் ஏறி நிற்க, அவர் முன் நேர்நிலையிலும் கீழ்த் திசையிலும் சிவ ஜோதி தோன்றி, சம்பகன் இருக்கும் இடத்தைக் காட்டியதாம். பாப்பான்குளம் திருவெண்காடரும், மடவார்விளாக திருக்கருத்தீசருமே இவ்வாறு ஜோதியாகத் தோன்றி ராமபிரானுக்கு வழிகாட்டினர் என்பர். அதனால், பாப்பான்குளம் திருவெண்காடரை ராமபிரான் வணங்கியதாக தலபுராணம் சொல்கிறது. பொதிகை மலைச் சாரல் தவழும் சிவசைலம் அருகிலுள்ள சம்பங்குளத்தில்தான் சம்பகவதம் நடந்ததாகச் சொல்வர். இதற்கு ஏற்ப, பாப்பான்குளம் சிவன் கோயில் அருகே பழநி ஆண்டவர் கோயிலும், அதன் எதிர்ப்புறம் ராமசாமி பெருமாள் கோயிலும் உள்ளன.

பார்ப்பு இனம் என்பது, பறவைகள், தவளை, ஆமைகளின் குஞ்சுகளை உணர்த்தும். இங்குள்ள குளத்தில் இவை ஒலி எழுப்பியதால், இவ்வூருக்கு பார்ப்பு ஆர் குளம் என்ற பெயர் ஏற்பட்டதாம். ஆர்-ஆர்த்தல்-கூடி ஒலித்தல் என்பது பொருள். இவ்வூர்க் கல்வெட்டில் -ராஜசதுர்வேதி மங்கலத்தின் வடமேற்கே வேளார்குறிச்சியில் பகவதி விண்ணகர் ஆழ்வார் – என்ற வாசகம் உள்ளது. அதன்படி, நான்கு வேதங்களும் அறிந்த அந்தணர்கள் வாழ்ந்ததால் பாப்பான்குளம் என்ற பெயர் வந்திருக்கலாம்.

பாண்டியன் ஆதித்தவர்மன் காலத்தில் கட்டப்பட்ட இந்த பாப்பான்குளம் திருவெண்காடர் கோயில் இன்று சிதிலமடைந்துள்ளது. கிழக்கு திசை நோக்கிய இக்கோயிலில் வாடாகலைநாயகி அம்மை காட்சி தருகிறார். முப்பத்திரண்டு கலையம்சங்களுடன் கூடிய அம்பாள் திருவுருவைப் பார்த்துக் கொண்டே இருக்கலாம். சிற்பி ஒருவர், சங்கப் புலவர்கள் போல் தன் பெயரை உரைக்காமல் கல்குறிச்சி என்ற பெயருடனும் இவ்வூரில் வாழ்ந்து பல சிற்பங்கள் செய்தவர். அவர் பெயரால் இவ்வூரில் கல்லக்குறிச்சி குளமும் உள்ளது. திருவெண்

காடர் லிங்கமும், வாடாகலை நாயகி சிற்பமும் உயர் ரகக் கற்களால் இச்சிற்பி வடித்ததாகும். கோயிலின் உள்பிராகாரங்களில் உள்ள தூண்களில் சிற்பங்கள் கண்ணையும் கருத்தையும் கவர்கின்றன.

இங்குள்ள சனிஈஸ்வரரை சோழனின் படைத்தளபதி வழிபட்டு, சனி தோஷம் நீங்கப் பெற்றான். அதன் பிறகே அவனுக்கு, சேரனை வெல்வதற்கான பலம் கிடைத்தது என்பர். இவ்வகையில் எதிரிகளை வெற்றி கொள்ள இங்குள்ள சனி ஈஸ்வரரை வணங்குதல் நலம் பயக்கும்.

கருணை நதியும் (கடனா நதி) ராமநதியும் (வராக நதி) இவ்வூரில் சங்கமிக்கும் இடத்தை இரண்டாத்து முக்கு என்கிறார்கள். இதில், ஆனி, ஆடி மாத சனிக்கிழமைகளில் குளித்து திருவெண்காடரையும், வாடாகலை நாயகியையும் தரிசித்து, நல்லெண்ணெய் விளக்கேற்றினால் திருமணத் தடை நீங்கும் என்பது நம்பிக்கை.

கங்கையிலிருந்து அத்ரி முனிவர் கடனாகப் பெற்று உற்பத்தி செய்த ஆறு கடனா நதி. அகத்தியரின் கமண்டலத்திலிருந்து சிதறிய துளி ராமநதி. இந்த இரண்டு நதிகளும் சங்கமிக்கும் இடத்தில் தீர்த்தமாடுவதால் புண்ணியம் கிட்டும்

சோழ மன்னனுக்கு எதிரியை வெல்ல பலம் கொடுத்தது போலவும், ராமபிரானுக்கு சம்பகனை வதம் செய்ய அருளியது போலவும் நம் எதிரிகளை வெற்றிகொள்ள இக்கோயிலில் வழிபடலாம். –

தியானலிங்கமும் லிங்க பைரவியும் – Kural Venba about Isha and Linga Bhairavi

கோவை ஈஷாயோகா மையத்தில் உள்ள தியானலிங்கத்தைப் பற்றியும் லிங்க பைரவியைப் பற்றியும் நான் எழுதிய பத்து குறள் வெண்பாக்கள் :

(I recently wrote 10 kural venbas about Linga Bhairavi and Isha. Kural Venba is a Tamil meter for poetry which has two lines each.)

1. அறிந்தும் அறியாமை யாலும்சேர் ஊழை
முறித்துவிடும் ஆன்ம அறிவு.

2. வினையிரண்டை விட்டு விலக்கி இறைவன்
எனைக்காப்பான் என்ப தறிவு

3. கங்கையைச் சூடிய வேந்தன்தாள் பற்றவரும்
எங்கிருந் தாலும் அருள்.

4. தோற்றம் இலாதான் திரிபுரம் மூன்றழித்தான்
காற்றில் கலந்தான் சிவன்.

5. யோகம் பயின்று விருத்திகளைத் தீயிட்டால்
மோகம் கருகும் எரிந்து.

6. பதஞ்சலி சூத்திரம் கற்றுருப் பட்டு
வதம்செய்வோம் மூன்றுமலம் கொன்று.

7. தியானம் தரலிங்கம் வாழ்வுதர தேவி
மயானம் தரும்நல்ல சாவு.

8. அறம்பொருள் இன்பம் அமைதிதரும் வீடு
பெறச்செய்வாள் அன்னை அவள்.

9. வேதப் பொருள்தெரிய வேண்டாம்நீ ஈஷாவின்
பாதை தெரிந்தாலெ நன்று.

10. பைரவி சக்தி கொலுகொண்ட வீடெல்லாம்
வைரம் புழங்கும் வளர்ந்து.

About me

Hi, I am Shanmugam. Welcome to my own personal blog, my very own personal space on the internet.

I have tried maintaining several blogs and websites in the past but was not able to be consistent in posting and updating, even though I have the basic knowledge about blogging, SEO, web development and more.. I learnt Php and MySQL a few years before with the help of some training videos from I even created an inventory application in PHP and made that to run in a Windows XP machine where I had Apache web server, MySQL and PHP installed. OK!! That’s too much of technical stuff, and some of you might have decided to close this and go back but wait!!

I just wanted to say that in spite of this basic knowledge and a lot of time I had in the past to manage a successful website online and to even earn money from it, I had to drop my little projects in the middle due to bad economy.. All those times I was trying all the premium stuffs like my own domain name, shared hosting and more (was even earning some money with Google AdSense)… And every time I failed to pay my credit card bills for more than the allowed time, I ended up getting these services suspended because they couldn’t withdraw my monthly fee. I am tired of all that and have decided to go with the free services.

I like writing. It is my passion. From my school days, I have tried to write short stories, essays and a lot of poetry too. I enjoy creative writing more than writing about anything else. I have tried to write for money, and have even earned some money but at one point it went too commercial.. Because, every time I decided to write an article, I started to first look for the keywords to target, expected daily views and the possible money I could earn in the long run.


But, having an independent personal blog and writing in it for the pure joy of writing is more satisfying thing to do. I can share my views about anything, publish my poetry and upload the pictures I took with my own little personal camera when I go for trekking or an excursion. More importantly, I become known to more people and it is a sure fire way to become popular. I can write about something interesting, about my friends and personal life, my achievements, what I learnt from my mistakes and failures, my views towards religion and self-realization and more. I can even make it look like an elaborate online resume of mine or a record of my works.

I already created a recent blog about my trekking and travelling experiences in Nilgiri hills. It is at I haven’t updated it in a while but I am looking forward to my next trip so that I can create a new post there soon.

My first language is Tamil, one of the oldest languages still spoken by millions of people in India, Sri Lanka, Singapore and Malaysia. I love Tamil literature and enjoyed the classical Tamil works right from the school days. I have written a lot of poetry in Tamil. Some of them are in modern style and some of them are in classical style like Venba, Aasiriyappa, Aruseer virutham, Enseer virutham etc.. (These are similar to the metres in English like Iambic Pentameter and Sonnets. I have written some sonnets and a couple of poems in Iambic Pentameter in English too. I will talk more about them in my later posts). Most of those are just in papers and I have never tried to publish them online or as books. Before It gets too late, I want to make sure that all those poems are somewhere on the internet for ever so that anybody who likes to read poetry may stumble upon it at anytime while surfing casually on the internet. Now that I have started this blog, I realise that it is going to be more easier because I can use this very blog to post those poems too. So, this blog is going to be bilingual as I will occasionally write some posts in Tamil and post them as well.

On top of all this, I will make sure that this blog is interesting enough to the readers by sharing other funny or useful things that I come across including jokes, pictures and more…

Okay, that was just a little background and introduction to this blog. If you have finished reading this far, then thank you for showing serious interest in what I have to say! Hope you will support this blog by reading and commenting, which will be a good motivation for me to post continuously and maintain this blog well.

%d bloggers like this: